21 stycznia o 20:00 w londyńskim klubie Mikrus na 264 Streatham High Road, SW161HS London wystąpią dla nas Aleks Gala i... Gabriel Fleszar!

Marek Szpyra - Było BRZMIENIE!!!

Marek Szpyra - od początku lat 80' płynie z nurtem muzyki alternatywnej. Członek nowofalowych i punky-reggae kapel z Legnicy w latach 80-tych (U-BOOT, TOA, SPEEDY GONZALES, PSTROCO, IRENA SEMAFOR, THE GONZALES, THE LESS - reaktywowany jesienią 2013), a potem współtwórca mocno eksperymentalnej formacji AGNOSTIC MANTRA. Organizator koncertów kapel nowofalowych. Współtwórca jednego z pierwszych dolnośląskich fanzinów - EUROPA TRZY (1986-1992). W latach 90-tych radiowiec - razem z Krzysztofem Pawlikiem (występował ze swoim zespołem INIRE w roku 2013 w Londynie) - współpomysłodawca audycji OSTRO I OSTRZEJ, która zamieszała Radiem Legnica, a potem zakotwiczyła w Radio Wrocław (gdzie był w wieku XXI wiceprzewodniczącym Rady Programowej). Pracował w dolnośląskich mediach, obecnie właściciel Gazety Piastowskiej i Gazety Osiedle Wrocław oraz tworzącego się portalu brzmieniemiasta.pl Współpomysłodawca i realizator trasy koncertowej w Polsce londyńskiej wokalistki ALEKS GALA (w planach kolejne działania). Jesienią 2013 zrealizował także rock'n'rollową książkę o Helenie Majdaniec autorstwa Rafała Podrazy. Jest pierwszym dziennikarzem, który postanowił mnie przepytać. Naszą rozmowę można przeczytać tutaj

fot. Renata Szpyra

W legnickim klubie „Spiżarnia” wydarzenie muzyczne lata! Najpierw było burzliwie, potem
rockowo-coverowo, londyńsko-dolnośląsko „falowo”, a na koniec industrialnie, ale do przytupania: ALEKS GALA PRZYJACIELE, ACID PLAN i THEACOUSTICCOVERS Publika dopisała. Byli znajomi, przyjaciele, rodziny. Wśród nich m.in. goście z Niemiec, Japonii. Muzycy z innych zespołów (m.in. Anastasis, The Less, Naked Canvas). Koncert pod patronatem BRZMIENIA M rozpoczął wrocławski THEACOUSTCCOVERS. Layla, Monday Morning, Slow it down czy Save tonight – zabrzmiały znakomicie. Bartek i Gosia: tak trzymać! Gitara i dwa wspaniałe wokale! Gdy na scenie zobaczyliśmy Aleks Gala z Londynu , rozpoczęła się podróż po kompozycjach Oli. Najpierw „Red Lipstic”, najstarsza z granych na koncertach – tu solo. Potem dołączyli PRZYJACIELE (Norbert Mąkowski, Maciek „Gruby” Trybuchowski, Bartek Melcer, Kuba Ziemba) i usłyszeliśmy ich wkład w aranże kolejnych numerów. Mocne „Curse”, niemal postpunkowe „Save my soul”, cover „List do Andrzeja” (ZIELONE ŻABKI)… Do tego dwa zupełnie premierowe utwory – powiem krótko: dobre, inne w klimacie, bardziej tajemnicze. Kiedy płyta Aleks???? Na razie w „internetach” i radiach pojawiają się utwory z koncertów. No, są jeszcze dwa clipy na YT z muzyką w całości zmontowaną przez Aleks. Teraz dobry czas na płytę, może nawet w wersji ALEKS GALA PRZYJACIELE? Mielibyśmy co grać w BRZMIENIUM, miałby co grać nasz przyjaciel z Wysp – Sławek Orwat z brytyjskiej audycji PoliszCzart. W finale „Sierpniowego Brzmienia” zaprezentowali się Panowie z ACID PLAN. Ta ciężko industrialna formacja specjalnie na ten dzień złagodziła nieco brzmienie, ale i tak było wibrująco. Część publiki wzięła drinki w łapcie i wyszła na „tarasik” (po burzy powietrze było rewelacyjne). Najtwardsi zajęli miejsce na parkiecie. ACID PLAN zyskał po tym koncercie kolejnych prawdziwych fanów!

Organizatorem koncertu było Legnickie Centrum Kultury.

22-go sierpnia Aleks Gala wystąpi we wrocławskiej Restauracji Melancholia!!!

15-go sierpnia w Legnicy wystąpi Aleks Gala

https://www.facebook.com/events/1606340416282928/

Marcin Czarny - Polish Festival In Bedford (Polski Wzrok)

Gdyby lekarze prześwietlili serce Marcina Czarnego, zapewne wykryliby w nim szeroko pojętą rock&roll-ową duszę. Wychowany na Zeppelinach, Niemenie i Deep Purple, których ojciec wtłaczał mu do uszu za pomocą płyt gramofonowych, zespole Hey, Beatlesach, Hendrixie i Doorsach, których odkrył sam przeglądając popularne w tamtych czasach czasopismo młodzieżowe POPCORN, Gawlińskim, Chłopcach z placu broni, Kobranocce i całej zgrai artystów z lat siedemdziesiątych, osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, sięgnął po gitarę i po dwóch latach ciężkiej praktyki, od której rodzicom jeżyły się włosy na głowie, założył swój pierwszy amatorski band. Szybko okazało się, że lepiej wychodzi mu darcie japy (czyt. śpiewanie) niż gra na sześciu strunach. Nim zespół znalazł dla siebie nazwę, zdążył się rozpaść. Na szczęście godziny spędzone w sali prób nie poszły na marne i już kilka miesięcy później Marcin znalazł się w garażu GET AWAY. Stara kanapa, porozrywane głośniki i samochód pośrodku tworzyły iście klimatyczny nastrój. Kapela czerpała swoją inspirację z takich artystów jak Green Day, Pidżama Porno, Tool, The Perfect Circle, R.E.M, Spin Doctors, czy Limp Bizkit, co pozwoliło mu rozwinąć skrzydła i poszerzyć swój wachlarz zainteresowań na nowo odkryte rockowe dźwięki. W tym samym czasie rozpoczął współpracę z lokalną Gazetą Średzką i składem MACHO GRANDE, który charakteryzował się ciężkim brzmieniem wzorująco zaczerpniętym z Illusion i Biohazard. Materiał na pierwszy koncert zespołu powstał w trzy miesiące, a 12 utworów, do których udało mi się napisać teksty w niecałe dwa tygodnie, zasiliło godzinny koncert na festiwalu SCREAM ROCK w jego rodzinnym mieście. Po koncercie, pomimo sporego zainteresowania zgromadzonej publiczności, projekt przestał istnieć. Wtedy nadeszła pora na ostatni ze składów w ojczystym kraju – OWIECZKI PASTORA. Potencjalnie grupa zupełnie niepasujących do siebie osób stworzyła wyjątkowo rockowo-alternatywną atmosferę, co zaowocowało pierwszym zapisem ścieżek w profesjonalnym studio nagraniowym. EP-ka zawierała trzy utwory; „Dragonfly”, „Nyga song” i „Światłowód”. W styczniu 2007 „Owieczki” zagrały po raz ostatni na Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy, a w marcu tego samego roku Marcin przybył na legendarne „pół roku” na Wyspy Brytyjskie. I tak w marcu stuknie 8 lat, jak w pocie czoła zasila brytyjską gospodarkę. Tutaj muzyka nieznacznie zeszła na dalszy plan i poświęcił się pisaniu. W 2009 roku po intensywnej pracy nad tekstem, przy muzyce Norah Jones, Tori Amos, Stingu i kompletnie niepasującym do tej trójki Marylinie Mansonie, powstała jego pierwsza powieść „Po tej samej stronie samotności”, wydana rok później przez wydawnictwo Poligraf. Swoje piętno odbiła na nim również kapela Deftones. Ich twórczość oddziaływała tak mocno, że rozpoczął pracę nad swoją kolejną powieścią. Tym razem kryminałem „Odcienie księżyca”, którą przerwał, zgadzając się na propozycję redaktora naczelnego Gazety Średzkiej, który wpadł na pomysł, aby stworzyć powieść z drugim pisarzem Piotrem Stróżyńskim. Przez dwanaście miesięcy, co tydzień ukazywał się kolejny rozdział powieści i tym sposobem pod koniec 2013 roku panowie ukończyli powieść kryminalno-obyczajową „Niebezpieczne zabawki”. Rok 2014 to eterowa przygoda w lokalnej radiostacji, gdzie w każdy wtorek o 19:00 wraz z Leszkiem Pankowskim i Marcinem Kusikiem Marcin Czarny prowadzi prześmiewczą audycję „Burza Mózgów”, prezentując słuchaczom swój alternatywny gust muzyczny. Od stycznia 2015 Marcin współpracuje z polskiwzrok.co.uk, a wieczorami próbuje ukończyć „Odcienie księżyca”. Dziś mniej gra, więcej słucha, częściej pisze. 

Zaparkowałem auto na ostatnim wolnym miejscu miejskiego parkingu, w duchu przeklinając kobietę z niebieskiej Toyoty, która bez skrupułów próbowała wpakować się przede mnie. Słońce ogrzewało majestatycznie, gdy wędrowałem bedfordzkim deptakiem mijając po drodze CEX-a, gdzie ostatnio zaopatrzyłem swoją kolekcję płyt w kilka nowych pozycji muzycznych, następnie uwielbiany przez wszystkich sklep odzieżowy Primark i telefoniczny Carephone Warehouse, mając w głowie ostatnie słowa naczelnego Polskiego Wzroku wykrzyczane do słuchawki telefonu: „Tylko nie zapomnij firmowego uniformu! Dziś wszyscy mają być przyozdobieni!” Nie zapomniałem. Wielkie białe oko obserwowało otoczenie z tylnej części czarnej koszulki. Pozostawione po sobotnich imprezowiczach strzępy ludzkiego sposobu bycia nie wskazywały na to, że za rogiem The Polish Language and Culture Association, czyli Stowarzyszenie Kultury i Języka Polskiego (PLCA), która zajmuje się prowadzeniem działalności edukacyjno-wychowawczej dla dzieci i młodzieży, organizuje imprezy kulturalne i artystyczne promując polskie tradycje, rozpętało prawdziwą kulturową rewolucję, a centrum Bedford stało się strefą polskiego dziedzictwa. Z daleka można było dojrzeć biało-czerwone barwy oplatające cały plac Harpur Square. Po kilku krokach znalazłem się w samym centrum wydarzeń, gdzie natychmiast zostałem zauważony przez dwie młode damy witające gości w strojach ludowych.

Gabinet od kuchni (fot. Marek Jamroz)

Before party (fot. Marek Jamroz)

Co prawda nie chlebem i solą, choć piekarze z The Polish Bakery prężyli się przy swoim stanowisku i można było owe specjały tam smakować, ale z koszem wypełnionym słodkościami. Zapakowałem dwie swojskie krówki ciągutki do kieszeni i wraz z nadciągającym za mną tłumem ruszyłem dalej. Zatrzymałem się na chwilę przed wejściem do Harpur Suite, gdzie odbywała się artystyczna część festiwalu i jeszcze raz omiotłem wzrokiem plac. Organizatorzy zadbali o wszystko.

Bo my jesteśmy rockendrolowcami... (fot. Sławek Orwat)

Można było ubezpieczyć się w u specjalistów z „Pol-Planu”, obciąć sobie włosy u fachowców z salonu fryzjersko-kosmetycznego „Euforii”, na stoisku FM-group zakupić kosmetyki, spróbować dań z restauracji „Milena”, zapisać się do Bedford College, zaciągnąć profesjonalnej opinii u ekspertów z PBiC, albo napić się kawy, czy zjeść zapiekankę z budki Short Café. I choć na tą ostatnią pozycję trzeba było czekać w niektórych przypadkach nawet godzinę, to uwierzcie mi było warto. Po prostu niebo w gębie. Nagle naprzeciw mnie zrobiło się biało-czerwono.

Ogarniający wszystko Wzrok Naczelnego (fot. Marek Jamroz)

 To byli sportowcy z Polskiej Akademii Futbolu. W środku koła wysoki szczupły mężczyzna podbijał piłkę głową, a zebrana dookoła grupka gapiów, wymieszana z młodymi piłkarzami dzielnie wyliczała każde kolejne podbicie. Dwadzieścia trzy. Piłka upadła. Po przeciwnej stronie, przy niewielkim okrągłym stoliku mała dziewczynka cierpliwie wyczekiwała na balonową figurę, które wraz z żoną rozdawał właściciel ”Magazynu Lokalnego”, Robert Szydłowski.

Patrz Marcin, tak starego modelu komórki nikt już nie ma (fot. M. Jamroz)

Po krótkiej chwili dziewczynka chwyciła balonowe serce i pobiegła w stronę swoich rodziców. Już chciałem wchodzić do środka, gdy w drzwiach zatrzymał mnie ten sam duet „krakowianek” z koszem słodkości. Mimo, że w kieszeni miałem jeszcze obie krówki od poprzedniego razu, wydobyłem parę „kukułek”, które wkrótce dołączyły do owych ciągutek i wskoczyłem do środka. No tak. Polak mądry po szkodzie. Gdybym wiedział, że prawie przy samym wejściu delikatesy „Bestpol” serwują swoje specjały, oddałbym dziewczynkom „moje” krówki.

Chłopaki, jakbym trochę się tu zasiedział to don't panic (fot. M. Jamroz)

Przez tą dekoncentrację pominąłem zupełnie wystawę prac dzieci: Sławni Polacy, Moja Polska, oraz ofertę księgarni Play Media, jak i zorganizowaną przez PLCA wystawę lalek w strojach ludowych. Swoją obecnością festiwal zaszczycił także burmistrz Bedford Dave Hodgson, któremu właśnie w tej chwili organizatorzy dziękowali za wsparcie inicjatywy. W morzu zgromadzonego tłumu dostrzegłem starego wyjadacza dziennikarskiego, właściciela bloga „Muzyczna Podróż” i redaktora „Nowego Czasu”, Sławomira Orwata.

Nowy Czas w Bedford

Piękna i... Dziki (fot. Sławek Orwat)

Skromnie otaczało go grono redakcyjne Polskiego Wzroku w składzie: naczelny Mateusz Augustyniak, buntowniczy Kuba Mikołajczyk (techniczny festiwalu), liryczny Marcin Kuchta i niezastąpiony hanys z aparatem Marek Jamroz, odpowiedzialny również za oprawę fotograficzną festiwalu. Po lewej stronie swój wzrok zatrzymałem na Danielu Czapskim znanym bardziej pod pseudonimem Czapa i Tomaszu Likusie, dla szerszej publiczności znany jako Buch. Obaj panowie są jednymi z głównych organizatorów koncertów polskich gwiazd na terenie Zjednoczonego Królestwa. Wkrótce potem na scenie pojawili się wychowankowie Polskiej Szkoły Muzycznej w swoich solowych aranżacjach. Grą na skrzypcach, czy pianinie oczarowali zgromadzoną publiczność. Zaraz potem skrzypcowym brzmieniem popis dał zespół Arpeggio, wykonując między innymi „Preludium e-moll” Fryderyka Chopina. Od wpół do trzeciej sceną zawładnęły gwiazdy sprowadzone do Bedford specjalnie na prośbę Polskiego Wzroku. 

Aleks Gala (fot. Marek Jamroz)

Hania daje czadu (fot. marek Jamroz)

Pierwszą była Aleks Gala, córka perkusisty legendarnej grupy punk rockowej Zielone Żabki. Na koncertach towarzyszy jej siedmioletnia siostra, która mimo młodego wieku udowodniła, że zupełnie swobodnie czuje się za sterami perkusji i idealnie nadaje się na sekcję rytmiczną dla utalentowanej muzycznie Aleks. Mimo, że gitara, jak i głos starszej siostry powala na kolana, to chwilami nie było wiadomo, kto w tym duecie jest gwiazdą. Wraz z rozpoczęciem występu Aleks Gali do Bedford zawitali przedstawiciele londyńskiej prasy. Teresa Bazarnik i Grzegorz Małkiewicz, czyli właściciele, a zarazem redaktorzy „Nowego Czasu” przywieźli ze sobą kilkanaście egzemplarzy gazety, które trafiły w ręce przedstawicieli tutejszej Polonii. Pragnę zaznaczyć, że dla redaktorów Polskiego Wzroku poznanie pionierów emigracyjnego dziennikarstwa było nie lada zaszczytem. Ale wróćmy do koncertów, bo oto o piętnastej trzydzieści na scenę wkroczył lustrzany kwartet w składzie:

Gabinet Looster (fot. Marek Jamroz)

Adam Szczebel (fot. Marek Jamroz)

Adam Szczebel – śpiew, gitara
Robert Wiktorowicz – instrumenty perkusyjne
Rafał Wrona – gitara basowa
Piotrek Wróbel – gitara solowa



Gabinet Looster, bo o tym bandzie tutaj mowa, powstał w listopadzie 2011 roku z inicjatywy basisty i gitarzysty solowego zespołu. Początkowo panowie grali jedynie we dwójkę, a po pewnym czasie pojawił się perkusista Robert Wiktorowicz, zmieniając tym samym styl grania na nieco cięższy. Na samym szarym końcu pojawił się wokalista Adam Szczebel i mówiąc szczerze nie wyobrażam sobie innego składu tej grupy.

Polski Wzrok widzi wszystko (fot, Marek Jamroz)

Na bedfordzkiej scenie, mimo nagłośnienia, na którym członkowie Gabinetu Looster nie zwykli wcześniej eksperymentować, dali z siebie dwieście procent. Panowie nie biegali po scenie, jakby ktoś ich podpalał, a jedynie siedzieli na krzesłach. Ale jak siedzieli? Tyle energii płynęło z tej muzyki, że szczęka opada. Bębniarz szybkością, precyzją i tym, co osobiście nazywam inteligencją w muzyce, rozwalił system całkowicie, podbicia basisty perfekcyjne, a gitarzyści ze swoich akustycznych pudeł wydobyli głębię i rockowy power. Nawet nie wspominam o wokalu i tekstach, bo obie rzeczy mną zwyczajnie zawładnęły. Aż samemu chciało się krzyczeć: „MILICJA”.  Kto był, ten rozumie, a kto nie był niech żałuje.

Gabinet Looster ze swoim największym fanem

Marek Szpyra - Ola kręciła w Polsce

Marek Szpyra - od początku lat 80' płynie z nurtem muzyki alternatywnej. Członek nowofalowych i punky-reggae kapel z Legnicy w latach 80-tych (U-BOOT, TOA, SPEEDY GONZALES, PSTROCO, IRENA SEMAFOR, THE GONZALES, THE LESS - reaktywowany jesienią 2013), a potem współtwórca mocno eksperymentalnej formacji AGNOSTIC MANTRA. Organizator koncertów kapel nowofalowych. Współtwórca jednego z pierwszych dolnośląskich fanzinów - EUROPA TRZY (1986-1992). W latach 90-tych radiowiec - razem z Krzysztofem Pawlikiem (występował ze swoim zespołem INIRE w roku 2013 w Londynie) - współpomysłodawca audycji OSTRO I OSTRZEJ, która zamieszała Radiem Legnica, a potem zakotwiczyła w Radio Wrocław (gdzie był w wieku XXI wiceprzewodniczącym Rady Programowej). Pracował w dolnośląskich mediach, obecnie właściciel Gazety Piastowskiej i Gazety Osiedle Wrocław oraz tworzącego się portalu brzmieniemiasta.pl Współpomysłodawca i realizator trasy koncertowej w Polsce londyńskiej wokalistki ALEKS GALA (w planach kolejne działania). Jesienią 2013 zrealizował także rock'n'rollową książkę o Helenie Majdaniec autorstwa Rafała Podrazy. Jest pierwszym dziennikarzem, który postanowił mnie przepytać. Naszą rozmowę można przeczytać tutaj

Dyskusje trwały wiele godzin

Jak zwykle owocny jest wakacyjny wyjazd Aleks Gala do Polski. Tym razem Ola pracowała nad klipem do premierowego, nigdy jeszcze nie prezentowanego 

publicznie "kawałka": "Love me".

Zespół, który zebrał się w uroczym miejscu w Borach Dolnośląskich, jak to bywa w tego typu przypadkach, miał bardzo mało czasu, ale jednocześnie dużo szczęścia. Dzięki pomocy Olgierda Kosiby z portalu migaj.eu, nie była to produkcja "zwykłego" klipu.

Borowewood w pełnej krasie

Po raz pierwszy tekst Oli został przetłumaczony i zagrany w języku migowym. Nie zastosowano typowego okienka, które znamy z ekranu telewizyjnego. Powstały znakomite zdjęcia z mocnym wjazdem, dramatycznymi wyznaniami i pięknymi kobietami. W rolach głównych wystąpiły Edyta i Lidia Lala, Ola Gala oraz Damian Aftamiński (ciekawostka: to muzyk który gra w duecie gitarowym PROJEKT FRIQUIS z Damianem Szpyra, gitarzystą zespołu ALEKS GALA PRZYJACIELE).

Aleks Gala i Lidia Lala... gaz do dechy

W poszczególnych scenach statystowało ponad dwadzieścia osób z trzech krajów, w tym oczywiście Kasia, Tomek i Hania Gala. Reprezentacja londyńska jest zatem w tej produkcji szeroka. A wszystko zobaczymy  jeszcze w tym roku jak pracę nad montażem zakończy mistrz spokoju i cierpliwości za kamerą: Mieczysław Medycki z TV Bogatynia. Debiut światowy zostanie oczywiście w odpowiednim czasie na łamach Polisz Czarta zapowiedziany. Jako uczestnik tego zamieszania

mogę zapewnić: warto będzie zobaczyć i posłuchać.

Scena w pubie, na przykład londyńskim

Finałem dwóch dni ciężkiej pracy był mały koncert. W pierwszej części zagrała Ola. Na specjalne życzenie publiczności zaśpiewała,

 z rytmicznym wsparciem Galika, cover ZIELONYCH ŻABEK "List do Andrzeja". W drugiej części podziwialiśmy improwizacje Damiana Aftamińskiego na pianinie.

Przedsięwzięcie powstaje dzięki niekomercyjnej i sympatycznej współpracy Oli, Galika i Platformy edukacyjnej migaj.eu, Fundacji MigArt, portalu brzmieniemiasta.pl, Gazety Piastowskiej,

TV Bogatynia, Agroturystyki Borowe.

Specjalnie dla Polisz Czarta z Polski: Marek Szpyra

zdjęcia: Renata Szpyra

14-go czerwca nasza Aleks Gala, która przebojem niedawno zdobyła serca Polaków z Hertfordshire wystąpi w Hoddesdon!

Mirosław Bogusz - Music is my life

Mirosław Bogusz jest pierwszym właścicielem portalu informacyjnego, który dodał "Polisz Czart" jako wydarzenie cykliczne w kalendarzu i założył wątek na forum. Urodził się w tym samym roku, w którym brytyjska grupa Black Sabbath wydała swój debiutancki album zatytułowany "Black Sabbath" przez wielu fachowców uznawany za pierwszy heavymetalowy album w historii rocka. Nie wiem, czy fakt ten miał jakiś wpływ na muzyczne zainteresowania Mirka, ale to właśnie polski i światowy heavy metal lat 80-tych stał się jego szczególnie ulubionym gatunkiem. Muzyka towarzyszyła mu zawsze. Mimo upływu lat i zmieniających sie trendów Mirek wciąż pozostaje wiernym fanem muzyki tej właśnie dekady. Od kilku lat stara się wykorzystać swoją wiedzę, aby pomagać Polakom w UK. Jako wolontariusz zaprojektował i wykonał kilka serwisów internetowych dla Organizacji Charytatywnych w Londynie, które wspierają rodaków, rozwiązują ich problemy oraz organizują im wolny czas.

Także jako wolontariusz jest administratorem portalu i komputerów jednej z wymienionych instytucji. Mieszkając w Hertfordshire, postanowił założyć Informator dla lokalnej społeczności, który szybko stał sie głównym źródłem wiedzy na temat życia kulturalnego w Hertfordshire. Portal Mirka prezentacje wiele ciekawych miejsc oraz opublikował szereg wywiadów z ciekawymi ludźmi mieszkającymi w Hertfordshire. 

Oryginał poniższego artykułu ukazał się na portalu Informator Hertfordshire i dostepny jest tutaj

http://www.thewiza.com/

17 maja w samym centrum Welwyn Garden City odbył się zapowiadany od dłuższego czasu koncert, w którym polscy artyści mieli możliwość zaprezentowania swojej twórczości mieszkańcom Hertfordshire. We wspaniałej scenerii kawiarni Humphrey’s ulokowanej na pierwszym piętrze The Hawthorne Theatre, jako pierwsza wystąpiła Aleks Gala, która ze swoją gitarą przyjechała do nas prosto z Londynu. Młoda i utalentowana artystka zagrała i zaśpiewała piosenki, do których sama napisała słowa i muzykę, a które już wkrótce ukarzą się na jej solowej płycie. Aleks przygotowała dodatkowo kilka znanych przebojów w wykonaniu, których pomagała jej młodsza siostra, 8 letnia Hania, która zagrała na perkusji. Piękny głos Oli i muzyka w jej wykonaniu oraz wspólne występy z siostrą podbiły serca zgromadzonej licznie publiczności.

Ola rodziła się we Wrocławiu, a do Londynu przyjechała jako mała dziewczynka. Muzyka zawsze była i ciągle jest obecna w jej domu i jak sama to określiła w jej kierunku ciągle podąża. Jej ulubionym instrumentem jest gitara, na której gra oraz komponuje muzykę pisząc do niej własne anglojęzyczne teksty. Obecnie Ola pracuje nad swoją pierwszą płytą, Tato Oli to zasłużony dla polskiego rocka perkusista legendarnego składu punkowej kapeli Zielone Żabki, która w 1988 roku zwyciężyła podczas festiwalu w Jarocinie. Jej tegoroczny występ podczas WOŚP w Hull podbił serca tamtejszej publiczności. Podczas koncertu w Hull podobnie jak podczas występu w Welwyn Garden City ogromną atrakcją był udział młodszej siostry Oli - Hani, która dzielnie wspierała Olę na przystosowanej do jej wieku perkusji.
 

Kolejnym z artystów muzyków, który uświetnił ten wieczór, był kompozytor i laureat znany z wielu międzynarodowych konkursów. Finalista największych festiwali oraz zdobywca wielu prestiżowych nagród w Polsce a obecnie mieszkający w Stevenage - Mariusz Szaban. Po dłuższej przerwie artysta po raz pierwszy zaprezentował swoją twórczość właśnie przed mieszkańcami hrabstwa Hertfordshire. Jego niesamowity głos przy akompaniamencie pianina wypełnił salę hipnotyzując słuchaczy. Z każdym utworem wszyscy odpływali w muzyczną podróż, w którą zabrał ich artysta. Występ został nagrodzony gromkimi brawami i tak jak w przypadku Aleks, Mariusz zmuszony był do bisowania.

Mariusz przyszedł na świat w rodzinie o tradycjach muzycznych. Po ukończeniu szkół muzycznych I i II stopnia został absolwentem wokalistyki na wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Zadebiutował w roku 1997 skomponowaną przez siebie piosenką „Mali ludzie”. Jest laureatem dwóch międzynarodowych konkursów wokalnych (w tym Discovery 2001) oraz laureatem głównej nagrody w konkursie Polskiego Radia „Mikrofon dla wszystkich” w duecie z Małgorzatą Orczyk i nagrody Polskiego Radia „Debiuty 2001” w Opolu. 

Wymiana zdań z Liborem Příbramským - radiowcem i fanem muzyki z Czech

W roku 2002 został finalistą programu telewizyjnego „Droga do Gwiazd”. W 2005 roku wystąpił na festiwalu TVP Jedynka w Sopocie oraz na festiwalu Top Trendy jako gość specjalny. Dwa lata później na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu zaśpiewał piosenkę „Jak natchnieni” (sł. Jacek Cygan, muz. Wiaczesław Smołokowski). Do roku 2006 był kompozytorem, aranżerem oraz producentem muzycznym w najnowocześniejszym studio nagraniowym w Polsce SOUND AND MORE, którego był współtwórcą. 

Wyprodukował tam min. płytę Roberta Janowskiego „Nieważkość”. Jest kompozytorem muzyki do spektaklu audio-wizualnego „Kręgi Europy” z okazji 50 – lecia Unii Europejskiej. W latach 2007 - 2008 współpracował z tak znakomitymi autorami światowych przebojów jak: Steve Dorff (teksty i muzyka dla Celin Dion i Barbary Streisand), Jude Friedman (autor piosenki „Run To You” Whitney Houston ), Keith Brown (Faith Hill) czy Terri Bjerre (Sarah Connor) oraz producentem Robem Hoffmanem (Michael Jackson, Christina Aguilera). Na polskim rynku współpracował z Ewą Bem, Piotrem Cugowskim, Kubą Badachem, Anią Szarmach, Danutą Błażejczyk i Lorą Szafran. Oprócz wspomnianego albumu Roberta Janowskiego był także producentem nagrań Roberta Rozmusa, Macieja Silskiego, Sławka Uniatowskego, Krzysztofa Herdzina, Gary’ego Guthmana, Briana Allana (przy projekcie POLAND WHY NOT... ), Jacka Piskorza, Marka Podkowy, Roberta Kubiszyna, Piotra Żaczka, Filipa Sojki, Bartoozi Wojciechowskiego, Piotra Remiszewskiego, Filipa Woźniaka, Roberta Luty, Cezarego Konrada, Macieja Mąki, Damiana Kurasza, Marka Napiórkowskiego, Patrycji Gola, Beaty Bednarz, Ireny Kijewskiej, Eweliny Kordy, Olisy Remiszewskiej, Małgorzaty Orczyk, Małgosi Kuś, Magdaleny Kuś, Szymona Makohina. Teksty do jego muzyki napisali tak znani autorzy jak: Jacek Cygan, Justyna Holm, Janusz Onufrowicz i Agnieszka Burcan.

Na zakończenie tego świetnego wieczoru na scenie pojawił się zespół Flame, który założył gitarzysta i wokalista Ryszard Piham. Artyście towarzyszyli; Tomasz Łabój na gitarze elektrycznej, za perkusją zasiadł Paweł Zwarycz a na gitarze basowej zagrał Tomasz Wohlert. Ten doświadczony zespół ma za sobą niezliczona ilość koncertów w St. Albans, Luton oraz Londynie. Muzycy zaprezentowali szybsze tempo utworów i mocniejsze brzmienie, które od pierwszego utworu wzbudziły ożywienie zgromadzonej publiczności. Ryszard Pihan i jego zespół zagrali podczas tego koncertu własne kompozycje między innymi ,,Golem'' oraz kilka bardzo znanych przebojów podczas wykonania, których dało się słyszeć jak część publiczności śpiewała wraz z wokalistą. Oczywiście nie obyło się bez bisów, których wszyscy się domagali.

Flame to formacja, którą założył gitarzysta i wokalista Ryszard Pihan. Ryszard ma za sobą współpracę z takimi grupami jak Nomoi i Emigration Blues. Z tą ostatnią koncertował w klubach i pubach Londynu, St. Albans i Luton. Początkowo grał w niej z takimi gwiazdami polskiego rocka jak gitarzysta Kwadratu - jednego z najlepszych polskich zespołów początku lat 80-tych - Ryszardem Węgrzynem oraz Romanem Iwanowiczem współzałożycielem jednego z pionierów polskiego heavy metalu - niedawno reaktywowanej przez jej lidera Janusza Stasiaka grupy Korpus. Grupę Nomoi współtworzył wraz z gitarzystą Tomaszem Łabojem i wokalistką Ewą Ruszkiewicz. W swoim dorobku kompozycyjnym delikatność gitary akustycznej łączy z drapieżnością gitary elektrycznej. Jest fanem rocka progresywnego i alternatywnego. Zagrał w dwóch edycjach WOŚP w Luton (za drugim razem reprezentując dwa zespoły). Zespół Flame występuje w składzie: Ryszard Pihan - gitara akustyczna i wokal, Tomasz Łabój - gitara elektryczna, Paweł Zwarycz - perkusja i Tomasz Wolhert - bass.

Cała imprezę prowadził prezenter radiowy i redaktor audycji Polisz Czart, Sławek Orwat, któremu na scenie towarzyszyła Klaudia Staniszewska. Koncert ,,Music is my life'' okazał się być wspaniałym wydarzeniem muzycznym pokazującym, iż muzyka nie zna granic, ale dla wielu ludzi jest częścią ich życia. Ruszając w daleką drogę życia zawsze zabieramy ją ze sobą gdyż jest ona w naszych sercach.

Filmy w całości zrealizował autor artykułu Mirek Bogusz. Krótkie notki o artystach przygotował Polisz Czart, który dziękuje Mirkowi za zaproszenie do prowadzenia tego niezapomnianego wydarzenia. 

18-go maja w ramach Polish Rock Fest w Londynie zagrają: Voytek Golbiak Akustycznie, Error 24, No Thoughts No Gravity, Gabinet Looster, Blueberry Bush, Space Cookies, Aleks Gala i Flame

Elektrownia Battersea to pierwsza tego typu opalana węglem elektrownia znajdująca się na południowym brzegu Tamizy w Londynie. Jest największą budowlą z cegły w Europie. Elektrownia Battersea stanowi symbol przemysłu energetycznego. Jej wizerunek pojawiał się w wielu filmach i programach telewizyjnych m.in w: Latający Cyrk Monthy Pytona, Sens życia według Monty Pythona, MacGyver, Rok 1984 George Orwella. Stanowiła też tło dla filmu Alfreda Hitchcocka z 1936 Sabotaż oraz serialu Lost i krótko w filmie The Beatles z 1965 roku Help!. Budynek pojawił się na okładce płyty Animals grupy muzycznej Pink Floyd, na której nad elektrownią unosi się wielka różowa świnia.

W tle tej scenerii odbędzie się niepowtarzalny koncert. W ramach Polish Rock Fest wystąpią: Voytek Golbiak Akustycznie, Error 24, No Thoughts No Gravity, Gabinet Looster, Blueberry Bush, Space Cookies, Aleks Gala i Flame

Z ogromną przyjemnością zachęcam do wzięcia udziału w obu tym wydarzeniu. Stanowi ononiepowtarzalną okazję do miłego spędzenia weekendu przy dobrej muzyce i w miłym towarzystwie stałych bywalców polskich imprez rockowych organizowanych przez Ptasiarnia.com

WOŚP w Hull pod patronatem Polisz Czart i Radia Alter Ego. Wizytówki wykonawców - Robert "Furi" Furman

 

Wszystko zaczęło się 5-go listopada. Wystosowałem wówczas następujące zapytanie do kilkunastu wykonawców związanych z audycją Polisz Czart następującej treści:

Hej,

Otrzymaliśmy prośbę ze strony organizatora WOŚP w angielskim Hull. Jest możliwość uczestnictwa w ich WOŚP i jeśli jesteście tym zainteresowani, piszcie proszę do Magdaleny Litwin i już bezpośrednio z Magdą ustalcie wszelkie warunki ewentualnego Waszego występu. Jeśli wszystko dopniecie na ostatni guzik i Wasz występ będzie pewny, od siebie poproszę tylko o informację o tym, abym mógł zrobić promocję tego wydarzenia.

Sławek

Największym entuzjazmem z wszystkich Adresatów mojego maila okazał się być nasz nieodżałowany Robert Furman, którego zaangażowanie i ogrom pomysłów związanych z tym przedsięwzięciem z mojego nieśmiałego zapytania przekształcił WOŚP w Hull w prawdziwie rockandrollową inwazję na to Miasto. Niech o zaraźliwym optymizmie Furiego świadczy ten oto mail, jaki otrzymaliśmy wówczas od szefowej sztabu z Hull - Magdy Litwin

Moi Kochani,

Ślicznie chciałam Wam podziękować za tak szybką i pozytywną reakcję. Cieszę się że chcecie pomóc i zagrać u nas w finale. (...) Powiem szczerze, koncepcja zmieniła się po rozmowie ze Sławkiem i Robertem. Jestem bardzo szczęśliwa, że mamy tylu wspaniałych muzyków, że możemy zorganizować prawdziwy rockandrollowy koncert w Hull. Patronem jest Radio Alter Ego i program Polisz Czart. Koordynatorem ze strony wykonawców jest Robert Furman z zespołu Lynchpyn i do niego proszę się zgłaszać, jeśli chcecie przyłączyć się do grania w Hull. (...) Koncert odbędzie się 12 stycznia okolo godz 18. (...)

Pozdrawiam

Sie ma

Magda

Teraz nastąpi trzymana przeze mnie w tajemnicy niespodzianka, która - jak sądzę - dla wielu z Was - podobnie jak i dla mnie - będzie szczególnym przeżyciem. 14-go listopada ubiegłego roku otrzymałem następującej treści maila od... Roberta Furmana:

Witam Sławku

Dołączam moje wypociny - folder

Dziś specjalnie dla Was po raz pierwszy publikuję sylwetki wykonawców wykonane własnoręcznie przez Roberta. Zamieszczam je (za wyjątkiem prezentacji Toma Usshera, którą przygotowałem dla Was osobiście) w formie oryginalnej i w najmniejszym stopniu niezmienionej - tekst i zdjęcie oraz projekt wizytówki każdego z wykonawców wykonał osobiście Furi.

18:00 - 18:30

18:40 - 19:10

Tom Ussher - brytyjski wokalista i gitarzysta heavy-metalowego zespołu Tyrian oraz perkusista hard core punkowego bandu The Cockrockets. Niedawno wydał swoją pierwszą solową płytę. Mieszka w Londynie. Ostatnie dziesięć lat spędził na tworzeniu i wykonywaniu muzyki. Około rok temu odkrył w sobie potrzebę pokazania się jako solista, gdzie mógłby w szczery sposób wyrazić swoje artystyczne ego. Pewnego dnia zabrał więc do studia swoją ulubioną gitarę, bass, perkusję, pianino oraz... swój niezwykle charyzmatyczny wokal i nagrał bardzo osobisty album, jaki od dawna drzemał w jego muzycznej wyobraźni. Podobnie jak wielu miej lub bardziej znanych osobowości rocka, także i Toma do tworzenia muzyki popchnęła złość i stan przygnębienia oraz podobnie jak dla wielu z nich, także i dla niego muzyka stała się remedium na różnorakie dolegliwości wrażliwej duszy. Tom metaforycznie nazywa moment swoich muzycznych narodzin wypuszczeniem „potwora” z klatki po to, by opowiedzieć o sprawach, których nie można wyrazić w inny sposób „Latami za agresywną muzyką skrywałem swoje emocje. Nigdy więcej chowania się. To co czuję i wszystko co jest we mnie już zawsze pragnę wyrażać poprzez rock, metal, gitarę akustyczną i fortepian, a także poprzez słowo mówione...

19:20 - 19:50

20:00 - 20:30

20:40 - 21:10

21:25 - 21:55

 

22:10 - 22:55