„Pragnę momentu, gdy będę kimś więcej niż mogłabym być,
kiedy już wszystkie marzenia odejdą wraz z biciem serca.
Dajcie mi choć jedną chwilę w życiu gdy walczę z przeznaczeniem,
Aby choć przez moment poczuć wieczność.
Żyłam, by być najlepszą. Ułożyłam swe plany.
Teraz złożę swoją szansę w mych dłoniach.”
Whitney Houston – “One Moment In Time”
Jeszcze nie otrząsnęliśmy się po nagłej śmierci Amy Winehouse (23.07.2011), Violetty Villas (05.12.2011) i Ireny Jarockiej (21.01.2012), a już 11 lutego świat usłyszał o przedwczesnym odejściu kolejnej wielkiej damy piosenki.
Czy Whitney Houston była najlepszą wokalistką ze wszystkich wyżej wymienionych? Trudno teraz o porównania. Na pewno była najbardziej utytułowaną. Za piosenkę „Saving All My Love for You” już w roku 1986 otrzymała nagrodę Grammy w kategorii Best Female Pop Vocal Performance. Największym jednak sukcesem komercyjnym tej niezwykle utalentowanej artystki był niewątpliwie aktorsko-wokalny udział w jednej z najbardziej kasowych hollywoodzkich produkcji w roku 1992. „Bodyguard” w którym Whitney grając u boku będącego wówczas na szczytach popularności po oscarowym deszczu nagród z roku 1991 za „Tańczącego z wilkami” Kevina Costnera, ugruntowała swoją pozycję gwiazdy w muzyce soul i pop, a dzięki mechanizmom wielkiej machiny jaką jest amerykański przemysł filmowy, stała się medialną ikoną.
