„Kiedy przystępowałam do bierzmowania, przybrałam imię Veronica. Wybrałam imię Veronica, bo to ona wytarła twarz Jezusowi w drodze na Golgotę. Polubiłam ją za odwagę, bo wyszła z tłumu.”
Madonna
Pisząc rok temu recenzję najlepiej sprzedającego się albumu wszechczasów – „Thrillera” Michaela Jacksona napisałem następujące słowa: „Mimo, że postać zmarłego piosenkarza jest ogromnie kontrowersyjna, jednego nikt mu nigdy nie odbierze. Z szacunkiem jako o artyście wyrażają się o nim muzycy z wszystkich kręgów od heavy metalu aż po dance. Michael Jackson wyznaczył nowe kierunki w muzyce komercyjnej, a jedyną porównywalną ikoną w tym gatunku jest Madonna. Po nich dwojgu trzecie miejsce jest gdzieś bardzo, bardzo daleko i tak naprawdę nikt nie wie do kogo ono należy”. Od jakiegoś czasu owo trzecie miejsce media usiłują wykreować, ale ja ciągle uważam, że jest zbyt wcześnie aby dyskotekową piosenkarkę o pseudonimie artystycznym Lady Gaga porównywać z Madonną lub zmarłym przedwcześnie królem muzyki pop. William Mark Wainwright znany bardziej jako William Ørbit jest kolejnym dowodem na to, że to jednak Anglicy wywarli większy wpływ na współczesną muzykę rozrywkową niż Amerykanie. Wcześniej okazało się na przykład, że Bob Marley stworzył muzykę reggae na Jamajce, ale to producenci angielscy rozsławili go w Europie. W USA powstał blues, ale to Eric Clapton i John Mayal pokazali wszystkim jak można sprawić aby zdobył on resztę świata. Przykładów można by mnożyć, ale dziś przypominam Madonnę. Artystka do roku 1998 wydała wiele albumów i oczywiście była już gwiazdą, ale dopiero „Ray Of Light” w opinii znawców tematu uczynił z niej artystkę wybitną. Agnieszka Chylińska wyraziła się wręcz, że Madonna dopiero w 1996 roku nauczyła się śpiewać.
