Nie mów o miłości - Poezja śpiewana Grażyny Wojcieszko

Miłość to cudowne uczucie, które potrafi pojawić się zupełnie niespodziewanie zmieniając całkowicie nasze życie. O niej opowiada czternaście piosenek na płycie pod tytułem: ”Nie mów o miłości”. Płyta powstała w wyniku współpracy trzech artystów: poetki Grażyny Wojcieszko oraz muzyków Mai Koman i Remiego Juśkiewicza. W ramach obchodów dwudziestolecia pracy twórczej Grażyna Wojcieszko postanowiła pokazać swoje nowe oblicze i zaprosiła do współpracy muzyków. Maja Koman i Remi Juśkiewicz pochodzą z odmiennych światów muzycznych ale postanowili połączyć swoje siły. Ta zaskakująca mieszanka artystyczna wyróżnia się spójnością stylu, który różni się nieco od tradycyjnej poezji śpiewanej. Autorami muzyki są Maja Koman i Remi Juśkiewicz. Spotykamy tu elementy folkowe, bluesowe a nawet rockowe. Prym jednak wiodą melodia i harmonia, które ściśle współpracują z tekstem. Jeden utwór na płycie gościnnie śpiewa aktorka Małgorzata Kożuchowska, która kibicuje projektowi. Aby od razu pokazać, czego można się spodziewać po ich współpracy, artyści wydali pierwszy singiel zapowiadający płytę. Piosenka nosi taki sam tytuł, jak cały album – Nie mów o miłości. Ten utwór obrazuje muzyczny świat Remiego Juśkiewicza. Świat pełen melodii, harmonii i rytmu.

W ciągu 2 tygodni od premiery na Facebook’u - 8 listopada 2019, teledysk wzbudził ogromne zainteresowanie gromadząc 90 tyś wyświetleń. Piosenka zakwalifikowała się do finału III edycji The Voice of Polonia - Międzynarodowego Konkurs Piosenki Po Polsku organizowanego przez Fundację TAK, współfinansowanego przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP. Wśród jurorów takie sławy jak Maria Sadowska, Stanisław Wenglorz czy Janusz Radek. W czasie koncertowego finału 17 listopada 2019 w prestiżowej sali „Bozar” (Palais des Beaux-Arts) w Brukseli Remi Juśkiewicz wzruszył publiczność do łez. Muzyczny świat Mai Koman to świat podróży w wiele gatunków muzycznych. Teledysk Wystawa, jeszcze niepubliczny, obrazuje klimat współpracy Koman – Juśkiewicz. Pierwsza kompozycja Maii Koman śpiewana męskim głosem Juśkiewicza zaskakuje naturalnością. Charakterystyczny dla całej płyty jest bogaty, różnorodny wokal: Juśkiewicz, Koman, Kożuchowska. A wszystko łączy Koman bawiąc się na wiele sposobów w chórkach. Nie zabraknie mocnych tekstów jak w piosence „Ostatnie piętro”, ale również muzycznych żartów jak utwór ''Królowa'' czy łapiących za serce harmonii np. w ''Nie mów o miłości '' i „Samosiejka”.

Grażyna Wojcieszko

Poetka, tłumaczka, autorka sześciu tomów poetyckich oraz opowiadań. Laureatka wielu konkursów poetyckich. Długie pobyty w Borach Tucholskich natchnęły ją do napisania wierszy zebranych w tomach Sen o tramwaju (2013), Zaklinanie (2016), a zbioru opowiadań Animalki (2018). Edycje francuskie Rêve de tramway i Envoûtement, do których utwory na język francuski przetłumaczył Alain van Crugten, wiążą się z inicjatywą Collection Planètes skupiającą wybitnych poetów z różnych stron świata. Seria ukazuje się pod szyldem paryskiego wydawnictwa Éditions Caractères.

„Wiersze przychodzą do mnie same. Nie wiadomo skąd. Tak jak uczucie albo sen. Nie ma nic i w jednej chwili jest. Czuję jakąś energię, ogarnia mnie, a potem zamiennia się w słowa. Nie ważne czego dotyczy, ważne, że zawsze prosto z wnętrza, intuicja tworzy każdy wiersz. Kiedyś nieświadoma procesu, dziwiłam się skąd ta potrzeba zapisania emocji. Dziś fascynuje mnie. Moje książki - muzea uczuć, z eksponatami w postaci indywidualnego ładunku dla czytelnika – portretują wybrane przez intuicję sceny.”

Poezja jej określana przez krytyków jako surrealistyczna, metaforyczna, czy oniryczna jest przede wszystkim autentyczna. Tom Sen o tramwaju wydany został wraz z audiobookiem, w którym aktorskiej interpretacji wierszy w wykonaniu Anny Romantowskiej (wersja polska), i Stéphane Excoffier (wersja francuska) towarzyszy tło muzyczne Adama Prucnala. Wiersze Grażyny Wojcieszko też zainspirowały Pawła Deskę — artystę, który stworzył dwie animacje filmowe Chabry i maki oraz Kim jesteś. Te zaś stały się kolejnym bodźcem dla Mai Koman - autorki wideoklipu muzycznego przygotowanego na postawie francuskiego tłumaczenia utworu Odlatując (L’envole).

Poetka to absolwentka Studium Literacko-Artystycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wraz z koleżankami z rocznika założyła nieformalną grupę literacką Piórnice. W latach 2013 – 2015 pełniła funkcję Prezesa Stowarzyszenia Absolwentów, Wykładowców i Słuchaczy tegoż Studium. Z wykształcenia magister sztucznej inteligencji, absolwentka prestiżowych francuskich uniwersytetów: Paris-Sud i Pierre-et-Marie-Curie; przez 25 lat zatrudniona w Komisji Europejskiej w Brukseli, gdzie zarządzała projektami naukowo-badawczymi. Obecnie zarządza Fundacją czAR(T) Krzywogońca — miejscem spotkań twórczych i działalności artystycznej.

Strona poetki www.grazynawojcieszko.eu

Maja Koman

Niepokorna, nieprzewidywalna, nietuzinkowa. Intrygująca artystka o wielu twarzach. Śpiewa, pisze teksty, aranżuje i komponuje, czarując głosem i słowem. W swojej twórczości czerpie z wielu dziedzin sztuki, a jej muzyka jest nierozłącznie związana ze sferą wizualną dlatego wymyśla i reżyseruje teledyski – swoje i innych artystów. Swobodne łączenie i mieszanie ze sobą różnych dziedzin sprawia, że każdy z projektów Koman jest eklektyczny i niepowtarzalny. Na rynku muzycznym zrobiło się o niej głośno, gdy w 2014 wydała swoją debiutancką, świetnie przyjętą płytę „Pourquoi pas” (Warner Music Poland). Melancholijne brzmienia i przewrotne, oryginalne teksty w języku polskim, angielskim i francuskim podbiły serca publiczności i krytyków. Płyta została nominowana do Fryderyka w kategorii Fonograficzny Debiut Roku. W 2016 roku ukazała się druga płyta Koman : „Na supełek” (Warner Music Poland) to album niezwykle energiczny, zróżnicowany i w całości polskojęzyczny. Znajdziemy na nim szczere, kontrowersyjne teksty, które stały się znakiem rozpoznawczym artystki oraz liczne eksperymenty z wokalem i muzyką. W 2018 artystka wydała trzecią płytę „Mirror” (Warner Music Poland), na której zaprezentowała inne, liryczne oblicze ocierając się brzmieniowo o muzykę filmową. Kolejny projekt artystki „Monster” (Digital Independent) to owoc jej pracy z producentami muzyki elektronicznej i klubowej. Nowe utwory poruszają przede wszystkim ciała. Ukłon Koman w stronę jej największej, pozamuzycznej pasji - tańca. Tak jak na poprzednich płytach, znajdziemy tu chwytliwe refreny, ciekawe teksty i odważne klipy tym razem jednak w zupełnie innej odsłonie.

Wojtek Grabek

W 2011 r. Agencja Fonograficzna Polskiego Radia wydaje debiutancki album Grabka '8.' Radiowa Trójka nazywa album 'jednym z najciekawszych polskich debiutów ostatnich lat.' Album otrzymuje nominację do nagrody FRYDERYK 2012 w kategorii Album Roku Muzyka Klubowa i Elektroniczna. Zdobywa nagrodę Best Recording 2011 roku magazynu High Fidelity. Drugi album 'duality' wydany w 2012 roku przez wytwórnię KAYAX, zbiera bardzo pozytywne recenzje krytyków muzycznych i fanów. Album, zatytułowany 'Day One' z 2017, to praktycznie w całości instrumentalna opowieść o narodzinach zdefiniowanych konkretnie w przestrzeni i czasie. W 2019 ukazuje się EP 'Humans.' Materiał przykuwa uwagę jednego z najbardziej opiniotwórczych krytyków muzycznych w Polsce - Bartosza Chacińskiego - z Polityki oraz redaktora naczelnego Gazety Magnetofonowej Jarka Szubrychta. Oprócz ponad 100 koncertów klubowych w Polsce, Niemczech, Austrii i na Słowacji, Grabek wystąpił również na tak uznanych scenach jak Studio Agnieszki Osieckiej, Free Form Festival czy Transvizualia. Supportował Arms and Sleepers (US), Jamie Woona (UK) i Olafura Arnaldsa (IS). Występował również dwukrotnie na Heineken Open'er Festival w latach 2009 i 2011. W 2012 roku Katarzyna Nosowska z legendarnego polskiego zespołu Hey zaprosiła Grabka do udziału w ogólnopolskiej trasie koncertowej Męskie Granie 2012. Czwarta solowa płyta ‘imagine landscapes,’ ukazała się nakładem wytwórni interpret null w 2020.

Damian Kostka

Kontrabasista i basista, absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu oraz Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Na swoim koncie ma wiele nagród indywidualnych, jak i zespołowych zdobytych na festiwalach i konkursach m.in. Jazz nad Odrą, Bielska Zadymka Jazzowa, Krokus Jazz Festiwal. Pobierał nauki u Rona Cartera, Gary'ego Peacocka, Dominique di Piazza, Dariusza Oleszkiewicza oraz saksofonistą Chico Freemanem. Laureat wielu nagród, min.: Team Award at Poznań Blue Note Competition (2014), Grand Prix at 14th Krokus Jazz Festival (2015), Grand Prix as a band and Individual Award for best instrumentalist at Jazz Fruit competition (Mladi Ladi Jazz Festival in Prague) (2016); Grand Prix at 18th Bielska Zadymka Jazzowa (Lotos Jazz Festival); Grand Prix at 14th Krokus Jazz Festival (2015), Team Award - 19 International Review of Young Jazz & Blues Bands in Gdynia (2016). Jest członkiem zespołu Włodek Pawlik Trio (zdobywca nagrody Grammy). Występuje również z Weezdob Collective oraz w formacjach Maciej Kądziela Trio i Global Schwung Quintet.

Bartosz Zboralski

Wiolonczelista, autor projektu Loop Trigger, absolwent Wydziału Instrumentów Smyczkowych, Harfy, Gitary i Lutnictwa Akademii im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu. W swojej karierze wiolonczelisty współpracował m.in. ze Zbigniewem Wodeckim, Stanisławą Celińską, Janem A.P. Kaczmarkiem, Ray’em Willsonem i Markiem Ishamem. Od 2014 roku artysta realizuje swój autorski projekt Loop Trigger. Występował w Filharmonii Poznańskiej, Gorzowskiej oraz Zielonogórskiej. Współtworzył też projekt muzyczny „Dżem symfonicznie”. Aktualnie koncertuje z Mają Koman i współpracuje z Brucem Bray’em – amerykańskim kompozytorem i producentem muzycznym.

Remi Juśkiewicz 

Remi Juśkiewicz z Grażyną Wojcieszko podczas kręcenia klipu ‘Nie mów o miłości”

Muzyk, kompozytor, aranżer, multiinstrumentalista i wokalista, od 16 lat mieszkający w Londynie. Od dzieciństwa związany ze środowiskiem scenicznym i estradą. Jego pierwszym instrumentem był akordeon. Skończył studia na wydziale Songwriting’u, czyli pisania piosenek, w BIMM The British and Irish Modern Music Institute w Londynie. Od wrzesnia 2019 jest studentem w Kingston University w Londynie, na wydziale Produkcji Muzycznej (MMus in Production of Popular Music Cours). Remi jest kompozytorem wielu piosenek, które są owocem bliskiej współpracy z poetami polskiej emigracji, głównie z Wielkiej Brytanii: Wiesław Fałkowski, Dorota Górczynska – Bacik, Aleksy Wróbel ale także z poetką, która ponad 30 lat spędziła w Belgii i Francji: Grażyną Wojcieszko oraz mieszkającymi w Polsce: Marią Duszką i Adamem Gwarą. Od zawsze zafascynowany zespołem “The Beatles”, ale również jako źródło inspiracji wymienia amerykański folk, bluegrass gospel, country, a obok wielkiego Boba Dylana pojawia się, równie wielki - Czesław Niemen, którego białoruskie i rosyjskie pieśni ludowe śpiewane z akompaniamentem gitary, utkwiły mu w świadomości i kształtowały jego estetykę muzyczną.

Małgorzata Kożuchowska

Aktorka filmowa i teatralna. Ma w swoim dorobku wiele ról: zarówno w filmach fabularnych, w serialach jak i teatralnych. Należy do zespołu warszawskiego Teatru Narodowego. Popularność przyniosły jej role filmowe i telewizyjne, w takich produkcjach jak: Kiler (1997), Kiler-ów 2-óch (1999), M jak miłość (2000–2011), Zróbmy sobie wnuka (2003), Tylko miłość (2007–2009), Rodzinka.pl (od 2011), Prawo Agaty (2012–2015) i Druga szansa (od 2016).W 2006 roku wydała płytę „W futrze”, w której nagraniu aktorce pomogła formacja Futro. Płyta była dodatkiem do magazynu „Elle” i została wydana pod patronatem Radia PiN. Album zawierał takie piosenki jak: „F jak love”, „U jak over”, „T jak zostaw”, „R jak zdrada” i „O jak kocham”.

7 grudnia w Londynie zagra Acid Drinkers oraz znany z wysokich miejsc Listy Polisz Czart Bad Solution

Wywiad z Titusem z roku 2016 znajduje się tutaj

13 października w Poznaniu zagra Luxtorpeda oraz Litza z przyjaciółmi z Turbo, KNŻ, Acid Drinkers, 2Tm2,3 i Flapjack!

Wywiad z Litzą tutaj

1 maja we Wrocławiu zagrają The Cranberries, Lacuna Coil, Enter Shikari i Acid Drinkers

W dniach 1 - 3 maja we Wrocławiu wystąpią m.in Within Temptation, Dragon Force, Status Quo, Dżem, Hey, Mela Koteluk, Kult, Jelonek, Kortez, Lao Che, Fisz Emade Tworzywo, Luxtorpeda, Acid Drinkers, Skalpel, Pidżama Porno, Happysad, Maria Peszek, Łąki Łan, Domowe Melodie, Organek

30 kwietnia Buch zaprasza do Londynu na koncert Illusion, Acid Drinkers i Afromental

Od dawna Acid nie nagrał tak mocnego albumu jaki teraz się szykuje – Z liderem Acid Drinkers – Titusem rozmawia Mateusz Augustyniak.

Fot. Romana Makówka

Tomasz „Titus” Pukacki (urodzony 9 sierpnia 1967 roku w Poznaniu) – ARTYSTA PONAD MIARĘ, muzyk metalowy, basista, autor tekstów i muzyki. Titus zaczynał jako „perkusista” w nieznanym dotąd zespole, gdzie grał razem z kolegą. Szybko jednak zmienił rolę na wokalistę gdyż, jak sam twierdzi, „wokaliści mieli więcej zdjęć w gazetach”. Jeszcze w czasach technikum założył razem z trzema kolegami swój pierwszy zespół, Los Desperados. Titus był w nim wokalistą.

Acid Drinker ;-)  (fot. Monika S. Jakubowska)

Gdy zespół zaczął szukać drugiego gitarzysty, którym miał zostać Litza – był to pierwszy kontakt obydwu muzyków, którzy razem z Los Desperados zagrali dwa koncerty. Wkrótce potem zespół rozpadł się ze względu na kryzys spowodowany przejściem Litzy i gitarzysty Rekina do Slavoya. W następnym zespole grał już z Popcornem i Chomikiem, sam też nie tylko śpiewał, ale i grał na basie. Były to początki Acid Drinkers, choć wtedy zespół jeszcze tak się nie nazywał. Nazwę tę otrzymał dopiero podczas przypadkowego spotkania Titusa i Litzy przed koncertem Iron Maiden w Poznaniu w 1986, kiedy to obydwaj postanowili sprzedać swoje bilety i za uzyskane pieniądze kupić tanie wina. Nieoficjalnie spotkanie to uznaje się za początek Acidów, choć w tym składzie zespół grał tylko przez dwa miesiące, po czym się rozpadł. Powodem był wyjazd Titusa do wojska, gdzie śpiewał w wojskowym zespole Ikar.

Acid Drinkers Londyn 2012 set lista (z archiwum Kreda)

Po powrocie z wojska Titus starał się reaktywować Los Desperados. Udało się tego dokonać na bardzo krótko, a ze składu pozostał tylko on i Ślepy. Wkrótce dołączył do nich Popcorn i Litza, Ślepego zaś zastąpił Ślimak. W ten sposób reaktywowali się Acid Drinkers, gdzie Titus gra do dziś. W zespole, poza byciem frontmanem, odpowiedzialny jest głównie za teksty – prawie wszystkie na płytach Acid są jego autorstwa (aż do wydanego 1996 albumu The State of Mind Report był ich wyłącznym autorem). Jak sam przyznaje, główną ich tematyką są historie z życia jego i jego znajomych. Czasami też komponuje pojedyncze utwory. Ciekawostką jest, że na wspomnianym już The State of Mind Report, w coverze utworu „Wild Thing”, nagrał wszystkie instrumenty. W 2009 założył Titus’ Tommy Gunn, swój solowy projekt, z którym do tej pory nagrał jedną płytę. Głównym powodem jego założenia była chęć komponowania własnej muzyki, która, według Titusa, nie zawsze pasuje do stylu grania Acid Drinkers. Do swoich ulubionych wykonawców zalicza zespół Motörhead i Franka Sinatrę. Titusa wraz z Acid Drinkers będziemy mogli zobaczyć i usłyszeć na żywo już 30 kwietnia w Londyńskim klubie O2 Arena gdzie zagrają wraz z legendarnym zespołem Illusion, oraz energetycznym Afromental.

Mateusz: Swoją debiutancką płytę wydaliście w roku 1990, ale zespół Acid Drinkers powstał dużo wcześniej, bo już w 1896 prawda?

Titus: Tak, pierwsze próby, pierwsze przymiarki i jakaś tam działalność jeszcze jako trio, przypada na jesień 1986 roku.

Litza (fot. Monika S. Jakubowska)

Mateusz: Dlaczego zatem za datę powstania zespołu przyjęliście rok 1990? Gdyby liczyć od 1986, to w tym roku obchodzilibyście już trzydziestolecie działalności.

Titus: Może właśnie z tego powodu (śmiech). Tak naprawdę to dlatego że poszedłem do wojska, służyłem w armii w latach 86 – 88. Po powrocie ponownie zeszliśmy się razem i zaczęliśmy grać, to było jakoś wiosną 1989 roku i graliśmy już wtedy w kwartecie.

Mateusz: Pamiętam wasz koncert z okazji osiemnastych urodzin, graliście na Woodstocku w składzie z Perłą, Litzą i Olassem. Utrzymujesz jeszcze kontakt z Litzą? Pamiętam że Litza powiedział kiedyś w wywiadzie że na 50 lecie działalności Acidów nagracie wspólną płytę, więc jak by nie liczyć, to już z górki

Z archiwum Kreda

Titus: Oczywiście, utrzymujemy kontakty jak najbardziej. W zeszłym roku, albo półtorej roku temu graliśmy w Poznańskiej hali Arena na festiwalu LuxFest, którego twórcą jest Litza. Podczas tego koncertu zagraliśmy cały nasz pierwszy album Are you a rebel. Padł taki pomysł żeby nagrać cały album od deski do deski i graliśmy wtedy wszystko w oryginalnym składzie, razem z Litzą. Tak więc kontakt jak najbardziej trzymamy, nie są one bardzo częste ze względu na to że wszyscy jesteśmy bardzo zajęci, ale z tego co wiem, już jesteśmy umówieni z Litzą na trzeciego maja, gdzie w hali stulecia we Wrocławiu Litza ma wskoczyć do nas na scenę pod koniec koncertu.

Fot. Dariusz Ptaszyński

M. Malenczuk (fot. Monika S. Jakubowska)

Mateusz: Zawsze podkreślałeś że Acidzi to przede wszystkim doskonała zabawa, czy po tylu latach istnienia w czółówce polskich zespołów metalowych, wasza działalność to nadal czysty rock and roll, czy też bardziej liczy się dla was muzyka, a imprezy schodzą na dalszy plan?

Titus: Bywa różnie, ale rzeczywiście już nie katujemy się tak jak kiedyś (śmiech). Trochę odpuściliśmy ale uważam że Acidzi jeszcze nigdy nie brzmieli tak dobrze jak teraz.

Mateusz: Londyńska publiczność będzie miała okazję usłyszeć was na żywo już 30 kwietnia. Często gracie poza granicami Polski?

Titus: Nie, raczej nie zdarza się to za często.

Mateusz: Zawsze mnie to zastanawiało, bo Polska ma trochę towarów eksportowych, zwłaszcza w klimatach w jakich sami się poruszacie. 

Z archiwum Kreda

Riverside, Behemoth czy Vader to doskonale rozpoznawalne na całym świecie zespoły made in Poland. Wszystkie wasze płyty są nagrane z angielskimi testami, a na poziomie na jakim gracie, wydaje mi się że zachód powinien was przywitać z otwartymi rękoma.

Titus: My jako zespół sam z sibie nie mielibyśmy nic przeciwko temu, ale też nigdy nie mieliśmy managementu, który by nas pchnął w odpowiednim kierunku.

Mateusz: Jesteś bardzo aktywnym muzykiem i mimo mocnego związku z heavy metalem, zdażyło Ci się również udzielać w całkowicie odmiennych projektach. Jak Ci się współpracowało z Maćkiem Maleńczukiem, który jest bardzo niepokornym artystą?

Fot. Marcin Juszczak

Titus: Maciek jest nie tylko niepokornym artystą, ale też niepokornym człowiekiem. Współpracowało mi się z nim bardzo fajnie. Graliśmy razem przez dwa lata, nagraliśmy album Demonologic, zagralismy mnóstwo koncertów i z ogromną sympatią wspominam współpracę z Maciejem.

Mateusz: Myślisz że jeszcze kiedyś spotkacie się razem na jednej scenie? 

Tomek "Lipa" Lipnicki

Titus: Nie wiem, zupełnie nie myśleliśmy o tym, ale kto wie. Może Maciek będzie robił jakieś podsumowanie kariery, nie mówię więc że to niemożliwe.

Mateusz: Podczas londyńskiego koncertu będziesz miał okazję spotkać się również z Lipą, który przez pewien czas zasilał szeregi Acidów i udzielał się podczas prac na płytą Rock Is Not Enough. Jak wyglądało wspólne tworzenie tej płyty i czemu to się urwało?

Titus: Szczerze mówiąc bywało rożnie. Ta współpraca to nie była jednak droga usłana różami, graliśmy razem przez trzynaście miesięcy. Wydaje mi się że gitarzyści nie mogli się dogadać między sobą. To było jakby główną przyczyną że ta współpraca trwała tylko rok, natomiast zawsze wspominam że Lipa był najlepszym wokalistą w historii Acid Drinkers (śmiech).

Acid Drinkers Londyn 2011 (z archiwum Kreda)

Mateusz: Ale chyba nie próbował z Tobą rywalizować?

Titus: Nie, ale świetnie trzymał dźwięki, to mu trzeba przyznać.

Mateusz: Wasza ostatnia płyta, wydana w 2014 roku 25 Cents For A Riff zebrała świetne recenzje, a sam album był określany jako mocno melodyjny i śpiewny. Patrząc wstecz można zauważyć że wasz cykl wydawniczy wynosi przeważnie dwa – trzy lata. Coś się dzieje w temacie kolejnego krążka? 

Z archiwum Kreda

Titus: Tak, oczywiście. Już na jesień tego roku szykujemy kolejny album, premiera przewidziana jest jakoś na wrzesień, może połowę października. Teraz jesteśmy właściwie w trzech czwartych pracy kompozytorskiej i pod koniec maja mamy zamiar wejść do studia żeby wszystko zarejestrować.

Mateusz: To kolejna świetna wiadomość, wiadomo już jak będzie zatytułowany nowy album?

Titus: Jeszcze nie zdradzę nazwy bo są dwie czy trzy propozycje robocze. Jeszcze na żadną z nich się do końca nie zdecydowaliśmy.

Mateusz: Czy zatem nowy longplay będzie szedł w kierunku wyznaczonym przez 25 Cents For A Riff?

Titus: Nie, nie. Nowy album będzie bardzo dziki i brutalny, śmiało mogę stwierdzić że od dawna Acid nie nagrał tak mocnego albumu jaki teraz się szykuje.

Acid Drinkers Londyn 2011 (z archiwum Kreda)

Z archiwum Kreda

Mateusz: Czyli zapowiada się powrót do korzeni.

Titus: Czy ja wiem. Acid Drinkers od zawsze żeglowało po oceanie heavy metalu w naprawdę różnych kierunkach.

Mateusz: W tym roku zagracie na festiwalu w Jarocinie tribute koncert w hołdzie Motorhead. Pamiętasz kiedy dowiedziałeś się o smierci Lemmy’ego?

Titus: Dowiedziałem się o tym rano z internetu, dzień po śmierci Lemmy’ego. Myślałem że to są jakieś jaja, to była przerażająca wiadomość.

Mateusz: Znałeś go osobiście?

Motörhead’s front-man Lemmy Live at Red’s, Edmonton (Canada), 2005

Mark Marek Photography

Titus: Nie, nie miałem przyjemności poznać go osobiście, graliśmy z nimi raz tylko, ale że jestem dość nieśmiałym typem więc nie zdobyłem się na to.

Mateusz: Pozwól że zapytam o kolejny z twoich projektów. Mam na myśli Anti Tank Nun z którym nagrałeś dwie bardzo dobrze przyjęte płyty. Planujesz dalszą współpracę z chłopakami?

Titus: Obecnie jestem całkowicie skoncentrowany na Acid Drinkers. Są plany na rozpoczęcie prób z Anti Tankiem, było już nawet kilka prób przymierzających się do nagrania albumu, ale na dzień dzisiejszy musiałem to przełożyć ze względu na trasę z Acid Drinkers.

Mateusz: To chyba już wszystko o co chciałem Cię zapytać Dziękuję za wywiad i do zobaczenia w Londynie.

Titus: Do zobaczenia w Londynie

Autor:

Mateusz Augustyniak Jest zwycięzcą II edycji Jubileuszowego Konkursu Muzycznej Podróży dzięki ironicznemu, acz niezwykle wnikliwemu artykułowi, który można przeczytać tutaj. Muzyka była z nim od zawsze. Po maturze trafił do Krakowa, gdzie znalazł pracę jako szklankowy w Tower Pub - mrocznej spelunie dla typów spod ciemnej gwiazdy. Jego jakże odpowiedzialna praca polegała na zbieraniu szklanek ze stolików i obserwowaniu kamery skierowanej na wejście do pubu, a wszystko to działo się w rytmach mocnych metalowych brzmień. Zabawił tam niedługo, ale wspomina to miejsce z wielkim rozrzewnieniem. Po kilku zawirowaniach wylądował w studenckim klubie Studio, gdzie spędził blisko cztery lata, awansując na stanowisko menadżera. Do Anglii - jak wielu innych - przyjechałem na kilka miesięcy, aby sobie dorobić i... został na stałe. Powrotu do Polski sobie nie wyobraża. Przedkłada - jak sam mówi - szarość aury nad szarością nastrojów. Obecnie pracuje w lokalnym Radio Betford, gdzie bez przeszkód naśmiewa się z wszystkiego, co go śmieszy. Mateusz wychodzi z założenia, że w obecnym świecie trzeba śmiać się z  otaczającej nas pokracznej rzeczywistości, gdyż inaczej trzeba by się jej bać. Gra także na gitarze w kapeli, z którą spodziewa się odnieść w niedalekiej przyszłości oszałamiający sukces, doskonale zdając sobie sprawę z beznadziejności owych zamierzeń. Codzienne osiem godzin w jego mało ambitnej pracy, wydaje mu się celem samym w sobie. Mateusz wraz z Kubą Mikołajczykiem prowadzi od niedawna portal muzyczny www.polskiwzrok.co.uk, który na razie dopiero się rozkręca, a plany z nim związane są ogromne. Dzięki Mateuszowi czuję wielką radość i sens organizowania cyklicznych konkursów na muzyczny artykuł. Szykujcie się więc już teraz do kolejnej  jego edycji, którą ogłoszę z okazji 300-tysięcznej wizyty na Muzycznej Podróży. Podróż Mateusza - jak sam zainteresowany mówi o swojej muzycznej przygodzie - dopiero się zaczyna...

27-28 września w Poznaniu w ramach Lux Fest zagrają: m.in. Jelonek, 2TM2,3, Atom, Arka Noego, Acid Drinkers i Luxtorpeda